śrutownica
Piaskowanie metalu polega na działaniu strumienia materiału ściernego napędzanego najczęściej sprężonym powietrzem pod wysokim ciśnieniem na metal, w celu wyrównania szorstkiej powierzchni, ukształtowania lub usunięcia zanieczyszczeń powierzchniowych. Początkowy proces obróbki strumieniowo-ściernej został opatentowany przez Benjamina Chew Tilghmana już 1870 roku. Efekt piaskowania jest porównywalny do efektu z użyciem papieru ściernego, jednak zapewnia bardziej równomierne doczyszczenie powierzchni bez problemów w trudno dostępnych miejscach. Piaskarki najczęściej składają się z komory, w której następuje mieszanie się piasku z powietrzem, a później mieszanina wypychana jest przez ręczną dyszę w kierunku powierzchni polerowanego metalu. Dysze są dostępne w szeregu różnych kształtów, rozmiarów oraz wykonywane z różnych materiałów, z których najbardziej cieszący się popularnością jest węglik boru, ze względu na jego wysoką odporność na ścieranie. Piaskarki, jako urządzenia niezwykle mobilne i niewielkich gabarytów, używane są do oczyszczania powierzchni, których nie można oczyścić w urządzeniach stacjonarnych, w szczególności do wykonywania prac konserwatorskich. Należy nie zapominać, że piaskowanie powoduje powstanie olbrzymiej ilości pyłu, zarówno z medium czyszczącego, jak i z pozostałości farb i rdzy z piaskowanego metalu. Dlatego też przy piaskowaniu metalu nieodłączne jest używanie odzieży ochronnej, w szczególności, osłaniającej oczy i drogi oddechowe, tak aby cząsteczki piasku i resztek z czyszczonych powierzchni nie dostały się do płuc i nie zraniły gałek ocznych.